 |
 |
|
mijn huisdieren hebben huisdieren
bizar
|
17 Oktober 2008 | 21:43:44
Mijn huisdieren hebben huisdieren.
Mensen die mij kennen weten dat ik twee katten heb, Sir James en Evy.
James komt gezellig buiten, zoals ook vanavond...
Na mijn werk laat ik james naar buiten, hij staat al te springen.
Het raam staat gewoon open dus dat springt in en uit.
komt meneer rond een uur of acht binnen met een knuffelbui.
Springt op schoot, haalt zijn staart langs me heen, voel ik ineens iest heel kouds en nat op mijn rechterborst...
Het is 2 cm lang en bruin...
ik kijk...
het is toch geen po...
en dan beweegt het...
een baby NAAKTSLAK!!!
sinds wanneer brengen mijn huisdieren huisdieren huisdieren mee naar huis!!!
Het leven van een ex-student
opleiding
|
12 Augustus 2007 | 11:39:09
Afgestudeerd wat nu? Het zware leven van een ex-student en de lijdensweg daar naartoe.
Ken je dat gevoel? Dat je even niet meer weet wat je met je leven aanmoet? Ik ben in juli afgestudeerd als maatschappelijk werkster. Oftewel bachelor social work. Dit betekend dat ik een titel mag voeren. Zowel voor als achter mijn naam, weliswaar 1 te gelijk maar toch, ik heb de keuze. Maar goed, aangezien ik vanaf 5 jaar naar de basisschool ging, ik weet het was een beetje laat. Mijn moeder hield zooooooooooooveel van me dat ze besloot me nog een jaartje langer thuis te houden. Toen kon dat nog gewoon, zonder het oplopen van enige pedagogisch onverantwoorde achterstand door het niet aan kunnen gaan van sociale banden met leeftijdsgenoten in de kritische leeftijdsfase van 4 jarigen. Nu ben ik dus 23, een snel rekensommetje leert dus dat ik 18 jaar lang op school heb gezeten. Peuterspeelzaal niet meegerekend. Eerst de basisschool. In Oss was dit de Bussel, in Gouda later de Albatros. Hierna kwam de middelbare school. Ik heb havo gedaan op het "christelijk lyceum" in de volksmond gewoon Goudse waarden. En dat terwijl ik geen christelijk bot in mijn lijf heb zitten. Dat komt omdat ik in één van mijn vorige levens een non ben geweest, moeder overste notabene. Dan heb je volgens mij wel even christelijkheid genoeg gehad voor de rest van je levens. Door onvoorziene omstandigheden (zo'n beetje drie maanden lang spijbelen) heb ik gek genoeg mijn diploma niet gehaald. Dus ging ik naar de vavo. Volwassenenonderwijs om mijn deelcertificaten te halen in geschiedenis, maatschappijleer, frans en omdat het financieel aantrekkelijker was tekenen als bijvak. Terwijl ik zo kunstzinnig ben als een chimpansee met vingerverf en niemand die hem in de gaten heeft. Misschien een picasso of monet in een vorig leven geweest? Geen idee. Dat was trouwens op het ID-college. Waar ik dus uiteindelijk geslaagd ben voor mijn havo diploma. Wat een waardeloze uitreiking was dat zeg. Je had per gehele afstudeerrichting 1 uur de tijd. Dus mavo een uur, havo een uur, vwo een uur. Binnen een half uur moest iedereen, per 5 man, naar voren komen om je diploma te ondertekenen. Je kreeg een hand, een t-shirt en je mocht weer gaan zitten. Geen praatje, niks niet. Behalve voor die o zo getalenteerde scholiere die volleybalde bij het Nederlands jeugdteam en dus sportcompensatie kreeg. Na dit halve uur, mocht je boven op de balustrade gauw een handje droge pinda's naar binnen werken met een glas cola zonder prik voor ons jonge mensen en de ouders en begeleiders kregen een glaasje lauwe goedkope huiswijn die smaakte naar kattenpis. En dit is dan een hoogtepunt uit je jonge leven… Maar goed, je hebt dus je middelbare schooldiploma. Aangezien je een havo diploma hebt, wordt er van je verwacht dat je een vervolgstudie gaat volgen, in plaats van een baantje bij de HEMA (en zoals een klasgenootje doet, daar nu nog steeds werken). Iedereen roept al jaren tegen je dat je echt een type bent om voor de klas te staan. Je vind kinderen ook wel ok dus ga je naar de PABO. Als eerste zoek je via google PABO scholen op en tot je verbazing krijg je niet een lijst met scholen waar je juf of meester kan worden, maar de welbekende postordercatalogus die in bruine niet definieerbare enveloppen maandelijks naar vele huishoudens zeer discreet worden verstuurd. Ik koos voor de marnixacademie een protestants christelijke pabo opleiding. Alweer dat christelijke, kom er maar niet vanaf. Tijdens de introweek kom je erachter dat niemand uit een maar enigszins grote stad op die school zit. Daarentegen lijken alle boerendorpen, niet eens het noemen waard op een fatsoenlijke land- of wegenkaart, te zijn leeggelopen. Hoewel al die meiden, en die 5 jongens, net vers van de havo afkomen, lijken ze wel 12. Voor het eerst zijn ze een nachtje van huis. (was verplicht blijven slapen tijdens de introweek) en ze weten niet hoe snel ze naar de dichtbijzijnste AH moeten rennen om het drankenschap leeg te kopen. Ze scheppen op wat ze hebben gekocht en pochen met hoeveel ze kunnen zuipen. In die eerste paar dagen wist ik al, DIT IS NIETS VOOR MIJ. Met de bijkomende gedachten. ALS ER EEN GOD BESTAAT, HAAL ME HIER WEG!!! Uiteindelijk heb ik het ergens tot maart uitgehouden, puur om mijn ouders een plezier te doen. En hier komt ie weer. De enige leuke les was godsdienst van meneer Raven. Dit omdat je zo heerlijk met die man in discussie kon gaan. "Meneer, waar komen de dinosauriërs in de bijbel voor?" en "Meneer, waarom zijn de dode zeerollen niet erkend door het Vaticaan?" En meer van dat soort kritische vragen. Zeg ik mag dan niet christelijk zijn, ik heb me ingelezen. Uiteindelijk na wat gesprekjes op school kwamen tot de conclusie dat ik meer geschikt was om te werken met probleemkinderen. Helaas heb je daar wel dat pabo diploma voor nodig. En op dat moment had ik kinderen even helemaal gehad. Dus ging ik maatschappelijk werk studeren op de HU. Maar als ik daar nog over moet beginnen ben ik dagen bezig. Laten dus volstaan met het feit dat ik in 4 jaar tijd netjes ben afgestudeerd met een 7 gemiddeld en een 7 voor mijn afstudeerproject. Oftewel 'met genoegen.' Het is wel geen cum laude, maar ik hield me naast studeren ook met andere dingen bezig. Ik had namelijk ook nog gewoon een leven, zeg maar. En dit alles ondanks dat ik een jaar lang ziek ben geweest, post viraal infectie syndroom. Watte??? Nou het begint dus met een virus. In mijn geval een keelontsteking van 2 weken. Die trekt weg. Ken je pfeiffer? En fibromyalgie, das reuma op je spieren en gewrichten, die doen dan allemaal erg pijn als je er lichte druk op uitoefent. Combineer die twee en je weet hoe ik me voelde tijdens de piek van mijn ziekzijn. Maar dat is nu allemaal voorbij. Enfin, je bent dus aan het afstuderen. Je weet dat de IB-groep niet levenslang is. Dus je hebt een baan nodig. Natuurlijk solliciteer je alleen op de dingen die jij geweldig vind. En waar je voor gestudeerd hebt. Je denkt dat je met jouw recente kennis en goede cijfers binnen no time een baan hebt met een salaris van +/- 3000 euro. Helaas. Je mist de ervaring en met 23 vinden de meeste mensen je te jong om als maatschappelijk werker met gedetineerden of met verslaafden aan de slag te gaan. Dus je wordt wanhopiger. Gaat ook kijken naar andere mogelijkheden. Neemt de AH nog 23jarige vakkenvullers aan? Hoe snel kan je aan een brommerbewijs komen om bij je goede vriend alvino van de pizza als bezorger te gaan werken. Zelfs de gedachte om full-time gokker te worden passeert de hersenpan, maar daar heb je helaas toch enigszins een startkapitaal voor nodig. Je vader is inmiddels in een niet al te beste stemming en dreigt de geldkraan eerder dicht te draaien indien je niet heel snel een baan vindt. Maar dan wel als maatschappelijk werker met dat salaris van 3000 euro. Als het kan gisteren nog. En dan komt mams als reddende engel aangevlogen met een vacature als receptioniste in het plaatstelijke ziekenhuis. Hoewel je hier eigenlijk niet voor gesolliciteerd hebt. Besluit je toch te bellen, en warempel je mag na het opsturen van je cv en sollicitatiebrief op gesprek komen. En binnen 4 dagen ben je aangenomen. Je kijkt er naar uit, want in het ziekenhuis werken natuurlijk ook leuke arts-assistenten, altijd handig als toch wel enigzins "wanhopige" single. Want tijdens het afstuderen heb je nauwelijks tijd om een nieuwe Harry Potter uit te lezen, laat staan dus daten. Eenmaal aangekomen, blijken je collega's ook nog eens aardig te zijn. Allemaal bereid om je te helpen, mochten je hersens ineens moeite hebben met nadenken. Die hersens zijn tenslotte niets meer gewend sinds je je niet meer in "intelectuele" kringen begeeft van het wereldje dat studeren. Dus hier zitten we voorlopig goed, totdat we een baan als maatschappelijk werker gevonden hebben.
Tot een volgende keer.
Dikke kus Queen Mendy
Hoi hoi iedereen,
long time no see.
Ik heb voor mijn afstuderen een artikel geschreven over pro ana sites. Dit artikel is puur informatief bedoelt en niet als een directe aanval op voor of tegenstanders van pro ana.
Mensen die interesse hebben in de bronvermelding kunnen mij even een mailtje sturen.
Het artikel is vrij lang maar zeker de moeite waard om te lezen. Ook reacties zijn meer dan welkom.
Helaas krijg ik het artikel er niet goed op, vandaar dat sommige stukken dikgedrukt zijn en r veel spaties tussen staan. Hier kan ik zelf niets aan veranderen.
Pro ana sites.
Een levensstijl, een nieuwe beste vriendin of een roep om hulp?
Zoals zoveel mensen heb ik geheel volgens hedendaagse trends mijn eigen weblog, waarbij ik mijn successen, dilemma’s en frustraties deel met de gehele Internet wereld. Natuurlijk, nieuwsgierig als ik ben, neus ik ook in andermans leven. Zo trof ik na het aanklikken van een weblog over afvallen ineens een prangende waarschuwing: “Waarschuwing: je staat op het punt een zogenaamde ‘pro ana’ weblog te bezoeken.” Bij deze waarschuwing stond beschreven dat de inhoud van deze weblog als schokkend kon worden beschouwd en verder links waar je hulp kunt zoeken. De actieve bezoekers van de weblog zijn echter erg enthousiast en beschouwen pro ana niet als iets dat verkeerd of gevaarlijk is, maar juist als een levensstijl waar ze trots op zijn of als hun “vriendin”. Dat de waarschuwing toch niet misplaatst is, wordt duidelijk in dit artikel. Hierin zal ik als eerste behandelen wat anorexia nervosa inhoudt. Daarna beschrijf ik het een en ander over deze zogeheten pro ana sites, met als afsluiting behandelmethodes en de conclusie.
Wat is anorexia nervosa?
'Anorexia nervosa' betekent letterlijk gebrek aan eetlust door psychische oorzaak. Deze naam is ongelukkig gekozen en leidt vaak tot verwarring. Mensen met anorexia nervosa hebben wel degelijk honger, al proberen ze dat gevoel te onderdrukken. Ze geven er alleen niet aan toe. De termen anorexia nervosa en anorexia worden vaak door elkaar gebruikt. Dit is strikt genomen onjuist. Anorexia betekent letterlijk gebrek aan eetlust. Het kan als symptoom optreden bij andere psychische stoornissen en lichamelijke ziekten.
De vermagering wordt bereikt door, onder andere, vasten: weinig tot niets eten.
Mensen met anorexia nervosa delen hun voedsel vaak in groepen in. Het “goede” of “niet verboden” voedsel en het “slechte” of “verboden” voedsel.” Onder goed vallen allerlei soorten voedsel die gezond zijn, of niet tot nauwelijks calorieën bevatten: dus groentes, fruit, water en sommige light producten. Slecht voedsel is zo’n beetje alles dat vet en suiker bevat, en dit wordt doorgevoerd tot in het extreme, zodat er uiteindelijk meestal yoghurt, crackers en water overblijven als “niet verboden” voedsel.
Hoe magerder een meisje [1] met anorexia nervosa wordt, hoe meer haar zelfbeeld vertekent. Ze blijft ervan overtuigd dat ze nog steeds te dik is, terwijl haar botten door haar huid heen zullen steken.
Op een gegeven moment tijdens dit proces wordt het afslanken en het bezig zijn met eten, het enig waar zij nog aan kan denken. Het meisje met anorexia nervosa gaat haar eigenwaarde ontlenen aan haar gewicht. Als ze af kan vallen en haar eten onder controle kan houden heeft ze meer zelfvertrouwen, terwijl ze bijna instort als ze niets afvalt of “verboden” voedsel heeft genuttigd.
Doordat zo’n meisje afvalt, verandert de hormoon huishouding en blijft er steeds minder vet over op het lichaam, waardoor de menstruatie gaat uitblijven.
Door de obsessie met het vasten en afvallen, kunnen er bepaalde dwangneuroses ontstaan zoals:
· Alleen op een bepaalde plaats en tijdstip mogen eten.
· Alleen bepaald voedsel mogen eten.
· In een bepaalde volgorde mogen eten.
· Na het eten bepaalde oefeningen moeten doen
· Slechts een paar minuutjes achter elkaar mogen zitten, tussen de maaltijden in, en verder voortdurend in beweging blijven.
Naast het niet eten kan er ook sprake zijn van overactiviteit. Het meisje is dan overdreven actief bezig met bewegen, zoals niet stil kunnen zitten en sporten.
Als laatste is daar compensatie gedrag zoals: braken, laxeren, het gebruik van dieetpillen (Xenical, chroom) en plaspillen, en het toedienen van klysma’s.
Anorexia nervosa heeft altijd een achterliggende oorzaak. De ziekte staat nooit op zichzelf. Hoewel anorexia nervosa nog vrij onbekend gebied is, weten we wel dat er verschillende oorzaken zijn voor deze eetstoornis. Dit zijn onder andere depressiviteit, angststoornissen of een minderwaardigheidscomplex. Natuurlijk is het niet zo simpel als ik hier schets, dit zijn dan ook een paar voorbeelden hoe de complexe ziekte anorexia nervosa kan ontstaan.
Wat is anorexia nervosa volgens DSM-IV:
· Weigering het lichaamsgewicht te handhaven op of boven de grens van 85% van het te verwachten gewicht voor mensen van dezelfde leeftijd en lengte.
Voor volwassenen wordt hiervoor in de praktijk meestal een Body Mass Index (BMI: het gewicht in kilo's gedeeld door het kwadraat van de lengte in meters) van maximaal 17,5 als maat gehanteerd. Voor kinderen en adolescenten gelden lagere bovengrenzen, afhankelijk van geslacht en leeftijd.
· Intense angst om aan te komen terwijl er in werkelijkheid sprake is van ondergewicht.
· Stoornis in de lichaamsbeleving. Dit uit zich in ontkenning van de ernst van het huidige lage lichaamsgewicht, een vertekend beeld van het eigen lichaam, of in een onevenredig groot belang van het gewicht of de lichaamsvorm voor het gehele zelfbeeld.
· Bij vrouwen en meisjes na de 1e menstruatie: het wegblijven van de menstruatie gedurende 3 opeenvolgende cycli. Wanneer de menstruatie alleen kunstmatig kan worden opgewekt door toediening van hormonen, zoals de anticonceptiepil, voldoet iemand óók aan dit criterium.
Pro ana, wat is dat?
Het begrip “pro ana” is officieel een afkorting van “professional anorectic.” Deze naam is afgeleid van een extreme, sekteachtige beweging uit Engeland. Inmiddels wordt de naam pro ana ook vertaald als “voor anorexia nervosa zijn.” Pro ana’s zien anorexia nervosa niet meer als een eetstoornis. Het is een levensstijl; ze hebben het uithongeren en mager zijn tot een kunst verheven. De meisjes zelf zien deze site als een zelfhulpgroep. In plaats van allemaal in een kringetje bij een hulpverlener te zitten, maken ze dit kringetje op Internet.
Helaas is de werkelijkheid anders. Als een pro ana site je onder ogen komt, is er inderdaad een gedeelte waar de meisjes hun gevoelens en emoties kunnen delen. Maar de rest van de site bestaat uit verhalen van wat ze die dag gegeten hebben en hoe trots ze zijn op het feit dat ze slechts 2 koppen thee en een schaaltje yoghurt naar binnen gewerkt te hebben.
Ze troeven elkaar af met de hoeveelheid laxeerpillen ze op een dag naar binnen duwen en wie heeft al gekotst vanochtend? Het lijkt meer en meer op een wedstrijdje, wie kan het snelst afvallen. Op de sites zijn foto’s te zien van magere Hollywood sterren, bekende modellen en natuurlijk van de meisjes zelf. Dit soort foto’s heeft ook een naam: Thinspiration. Ook kom je foto’s tegen van eten. Ze willen zo laten zien hoe vies eten er eigenlijk uitziet. Verder hebben de meeste meisjes ook eigen avatars en onderschriften bij hun eigen commentaar. Deze bestaan uit de thinspiration foto’s maar dan met teksten erbij als: skinny is beautiful, I love starvation, nothing tastes as good as thin feels, en ga zo maar door.
Volgens een recente Amerikaanse studie, welke gepubliceerd is op Internet, zijn vrouwen sneller beïnvloedbaar door externe bronnen als het om diëten en afvallen gaat. Hierbij moet gedacht worden aan tv, waarop magere mensen hoofdrollen in films en tv series hebben. Reclames, de magere modellen die op de catwalk lopen en die ons alle producten aansmeren. Winkels, die extreem kleine maatjes verkopen en reguliere maten vaak niet op voorraad hebben. Magazines die over diëten en afvallen gaan, en natuurlijk de pro ana sites. Wat er uiteindelijk aan deze sites gedaan kan worden, zal ik later bespreken.
Hoe werkt een pro ana site op een onzeker tiener meisje?
Een tienermeisje dat van plan is om af te vallen, zal gaan zoeken naar tips. Zij zal als eerste bij de “gewone” dieetboeken uitkomen zoals Montignac, het bloedgroep dieet, weight watchers, e.g.a., het alom bekende Sonja Bakker dieet (waarvan momenteel gezegd wordt dat ook zij anorexia nervosa heeft) en zo is er nog een hele waslijst aan verschillende diëten. Nu zal al snel blijken dat zo’n dieet er in de meeste gevallen van uitgaat dat als je voldoende eet en daarnaast goed beweegt je ongeveer een halve tot één kilo per week of zelfs per twee weken zult afvallen.
Dit gaat vaak te langzaam. Het meisje zal gaan zoeken op Internet naar andere tips om zo snel mogelijk af te vallen. Zo kom je al snel op een pro ana site terecht. Kun jij je voorstellen dat je onzeker bent over je eigen gewicht, je erg snel wilt afvallen, en een groep mensen ontmoet die anorexia nervosa niet als een ziekte zien, je in “de hemel” terecht komt? De mensen op de site zijn behulpzaam, ze zullen je steunen en troosten. Ze geven je die aandacht die je vaak thuis zal missen. Ze begrijpen dat jij vindt dat je te dik bent. Ze zullen je tips aanreiken om sneller af te vallen. Maar ook de beste manieren om je ouders en je omgeving voor de gek te houden.
In de eerste instantie zal ook diezelfde omgeving je overladen met complimentjes dat je er zo goed uitziet. Ze vinden het knap dat je zomaar een dieet kan volhouden, want geef toe, de meeste vrouwen kunnen dat echt niet. De meisjes uit je klas zijn jaloers op je slanke figuurtje en elke jongen wil met je uit, omdat je er nu eenmaal mooi uitziet.
Je hebt succes, denk je dan, ik ga door want iedereen vindt mij opeens aardig. Ook op de site wordt je aangemoedigd om door te gaan. Maar het afvallen gaat niet snel genoeg. Je leest dat sommige meisjes ook pillen gebruiken. Dus op naar de Kruidvat voor een doosje Dulcolax, waarschijnlijk neem je die ook nog met chocoladesmaak. Ach, en via Internet bestel je gewoon afslankpillen en energiepillen, want je begint je toch wel moe te voelen van het niet eten. Je krijgt immers geen voedingsstoffen meer binnen.
Het leuke is dat je nu weer met de mensen op de site over andere dingen kan praten, want jij bent nu ook ineens een ervaringsdeskundige. Jij slikt die pillen nu. Maar dan begint je omgeving weerstand te bieden. De meisjes uit de klas begrijpen niet hoe je niets kan eten.
De jongens laten je links liggen omdat je nu wel erg mager wordt en je ouders maken zich grote zorgen. Maar hoe kan dat? Jij voelt je dik, als je in die spiegel kijkt, zie je ook een vies, vet varken. De meisjes op Internet begrijpen je. Zij maken immers hetzelfde mee. Uiteindelijk kan het twee kanten op gaan. Heel cru gezegd, je gaat door of je overleeft het en je herstelt, maar vraag niet wat deze ziekte van je lichaam heeft gevraagd.
Wat zeggen de ex anorexia nervosa patiënten eigenlijk over pro ana sites?
Voor dit artikel heb ik ook met enkele ex anorexia nervosa patiënten gepraat. Over wat hun ervaring is met de pro ana sites en hoe ze momenteel, nu ze de ziekte anorexia nervosa verslagen hebben, tegen deze sites aankijken.
C. uit A, momenteel student en voormalig anorexia nervosa patiënt heeft daar het volgende over te zeggen:
“Ik heb zelf nooit op die sites gezeten, maar ik ken ze wel. Wij hadden in die tijd een wachtlijstgroep waar we eigenlijk hetzelfde deden, eerst samen braaf een uurtje therapie en daarna in de wc allerlei tips en trucs uitwisselen over hoe je het best kon overgeven en welke afslankmiddelen wel en niet werkten. Heel stom dus, want wij waren al die meisjes die hulp gezocht hadden en in feite in therapie zaten.
Bij anorexia nervosa is het zo dat je vaak met je hoofd donders goed weet waar je mee bezig bent en wat de gevolgen zijn. Daarom is het zo lastig om mensen met anorexia nervosa aan te spreken op hun gedrag. Je kunt ze niet zo snel iets nieuws vertellen. anorexia nervosa is in veel gevallen een wel overwogen manier van leven, die ziekelijk te noemen is omdat je ten eerste je lichaam kapot maakt en je ten tweede verslaafd bent aan lijnen en er niet meer vanaf komt.
Wat betreft de pro ana sites: ik ben er fundamenteel tegen. Heel gevaarlijk en beslist ongezond. Aan de andere kant denk ik niet dat je ze kunt verbieden, omdat meisjes met anorexia nervosa meestal intelligente en creatieve meisjes zijn die wel een andere manier bedenken om met elkaar uit te wisselen. En dan heb je er helemaal geen controle meer over omdat het in het geheim gebeurt. Wat ik zelf denk ik de beste oplossing zou vinden voor het site probleem is een ervaringsdeskundige op een site laten posten, die weet zelf het beste wat wel en niet werkt.
Stichting Pandora is een stichting van ervaringsdeskundigen met allerlei problematiek, die zelf genezen zijn of op weg zijn naar genezing en voorlichting geven en dergelijke. Ik denk dat het zou kunnen werken om mensen van die stichting ernaar te laten kijken. Maar het blijft een probleem zolang de mensen die de sites bezoeken niet beseffen dat ze een probleem hebben. En dat hebben ze wel degelijk, anorexia nervosa is op meerdere manieren dodelijk en 10% van de anorexia nervosa patiënten gaat er ook aan dood.
Wat mij heeft geholpen om eraf te komen is de confrontatie met de sociale gevolgen: het verlies van je vrienden en familie.
Met de komst van de pro ana sites is deze confrontatie niet meer zo effectief, omdat de meisjes zelf een hechte vriendinnengroep gaan vormen. Dit is denk ik het grootste probleem: ze houden elkaar weg van de weg naar genezing.
Het site probleem is bijna te vergelijken met het gedogen van drugs. Beide zijn verslavend. Maar met beide is het ook zo dat als het verboden wordt, mensen hun weg ergens anders zoeken en dan is het helemaal lastig om er controle over uit te oefenen. Dus ik denk dat een goed en weldoordacht gedoogbeleid misschien de beste oplossing is. Maar het blijft moeilijk!”
Hoe een pro ana haar ziekte verbergt voor de omgeving.
Ondanks dat de meisjes die anorexia nervosa hebben, ervan overtuigd zijn dat hun ziekte een levensstijl is, doen ze er alles aan om deze te verbergen. Ze wisselen op de pro ana sites hun tips, trucs en smoezen uit om hun omgeving voor de gek te houden. Ze weten zelfs hoe ze medici om de tuin kunnen leiden.
Bijvoorbeeld: door het verstoorde eetritme is je bloeddruk van slag. Om deze op te krikken raden de meiden aan om een theelepeltje zout aan een glas water toe te voegen. Op deze manier krijg jij je bloeddruk tijdelijk wat hoger en heeft een huisarts niets in de gaten. Hetzelfde geldt voor de meisjes die ook overgeven, naast het uithongeren. Geef van tevoren bij de arts aan dat je al keelpijn hebt: zo valt het niet op dat je keel geïrriteerd is.
Maar ook ouders zijn niet veilig voor de ingenieuze manipulaties van deze meisjes. Iedereen kent wel zo’n beetje de truc om kruimels op je bord te strooien. Zo doe je het voor komen dat je daadwerkelijk gegeten hebt. Maar daarnaast zijn er nog andere doordachte middelen om als anorexia nervosa patiënt je ouders om de tuin te leiden. Als een meisje met anorexia nervosa al een tijdje deze ziekte heeft, zal ze op een gegeven moment stoppen met menstrueren. Pro ana´s geven elkaar als tip om toch gewoon door te gaan met het kopen van maandverband en tampons en deze weg te gooien, zodat het lijkt alsof je ongesteld bent. Ook pleisters over je knokkels plakken is nog zo’n trucje.
Omdat de meisjes vaak en veel overgeven, volstaat het niet meer om een enkele vinger een stukje achter in de keel te duwen. Je moet steeds verder duwen, met steeds meer kracht en met steeds meer vingers, wil je het beoogde effect krijgen. Het nadeel is dat er tandafdrukken op de knokkels komen te staan. Daarvoor zijn de pleisters. Je zegt gewoon dat je met je hand langs bijvoorbeeld een ruwe muur bent geschaafd. Hoewel dit niet bij iedereen het geval is. Bij sommige meisjes wordt het overgeven steeds makkelijker, naarmate ze het vaker opwekken. Dit kan erin resulteren dat de meisjes zittend moeten slapen, omdat ze anders hun maaginhoud verliezen.
En dan kun je natuurlijk ook nog je vrienden om de tuin leiden. Tegen je vrienden kun je gewoon zeggen dat je een heel hevige voedselallergie hebt. Je ouders trappen daar namelijk niet in, die weten dat soort dingen meestal. Maar ook als je met vrienden ergens gaat eten, krijg je de tip op een pro ana site om te zeggen dat je daar vroeger gewerkt hebt en dat dit geen fijne ervaring was. Of je ex vriendje heeft er gewerkt. Nog beter om te zeggen is dat je bij dat restaurant of eet café een voedselvergiftiging hebt opgelopen. Dan weet je zeker dat niemand van je vriendenkring er meer heen wilt. Zo kun je op de sites ontzettend veel uitvluchten vinden om maar niet te hoeven eten.
Op de pro ana sites staan ook tips en trucs hoe jij jezelf voor de gek kunt houden met eten. Zoals het eten met Chinese eetstokjes. Op deze manier kun je steeds kleine beetjes voedsel tot je nemen. Maar ook dit voeren ze door tot het extreme. Je moet ook roken met de Chinese eetstokjes en drinken mag je alleen door een rietje. Verder wordt er gezegd dat je jezelf letterlijk een spiegel moet voor houden. Zet een spiegel tegenover jezelf als je aan het eten bent, op deze manier vergaat je de eetlust.
Dan zijn er nog een heleboel pillen die je allemaal helpen bij het afvallen. Ik zal een aantal pillen even op een rijtje zetten. De meeste hiervan zijn toch vrij verkrijgbaar bij de Kruidvat en Etos. Dit omdat veel meisjes nog maar 14 / 15 jaar zijn en ze moeilijk pillen via Internet kunnen bestellen, uit angst dat hun ouders erachter komen.
· Dulcolax: dit is een vrij verkrijgbaar laxeermiddel dat normaal gebruikt wordt bij obstipatie. Op de site wordt aangeraden deze pillen niet dagelijks te slikken. De meisjes op de pro ana sites nemen er gemiddeld 8 per dag of zelfs meer.
· Appelazijn pillen: Ook deze pillen zijn vrij verkrijgbaar bij de drogist. Ze geven een verzadigt gevoel, verminderen de eetlust en zorgen voor een hogere stofwisseling. Het voordeel van deze pillen is dat ze relatief goedkoop zijn. Ze worden dan ook veelvuldig door de meisjes gebruikt.
· Microlax: Dit zijn klysma’s die te verkrijgen zijn zonder recept. Bedoelt voor obstipatie en werkzaam binnen 20 minuten. Deze worden minder gebruikt omdat je hiervoor wel naar een apotheek moet.
· Chroom: Chroompillen zouden de trek naar zoetigheid moeten verminderen. Momenteel is er een hele discussie op Internet gaande of deze pillen nu wel of niet helpen. Bij de ene persoon helpen ze geweldig, bij een ander totaal niet. Er wordt zelfs gezegd dat het een placebo zou zijn. Er is wel onderzoek gedaan naar chroompillen; de conclusies hiervan lopen echter ook uiteen. De onderzoekers zijn het er mee eens dat ze invloed hebben op het insuline gehalte. Maar terwijl de onderzoekers van Ergogenics roepen dat chroom erg gevaarlijk is en kan leiden tot onder andere ziekelijk gewichtsverlies, zegt de heer W.van Hengel op het diabetesweb dat chroom niet gevaarlijk is en zelfs kan helpen bij mensen met diabetes, mits in overleg met een huisarts. Maar juist de pro ana meisjes willen ziekelijk afvallen; voor hen zou dan deze chroom pillen een wondermiddel kunnen betekenen. En de deskundige die zegt dat het allemaal kan, raadt wel aan een arts erbij te betrekken. Dus conclusie: je kunt deze pillen beter helemaal niet gebruiken. Maar helaas zijn ook chroompillen vrij verkrijgbaar en niet duur in aanschaf.
· Stackers: Stackers zijn energiepillen die alleen via Internet en in smartshops te verkrijgen zijn. Voornamelijk het laatste zou voor veel mensen al een waarschuwing moeten zijn. Stackers zorgen ervoor dat je een enorme hoeveelheid energie krijgt door vetverbranding. Tot 2004 bevatten stackers de nu inmiddels verboden stof ephedra. De meisjes die deze pillen gebruiken zijn er razend enthousiast op. De meest gebruikte en tegelijk ook meest heftige stackers zijn stackers E. Deze komt het dichtste bij de werking van de stackers die vroeger ephedra bevatten, volgens de website gezond aan huis.
· Ephedra: Drugs die ervoor zorgen dat je energie krijgt, je stofwisseling versnelt en de vetverbranding stimuleert. Ephedra is bij wet verboden in Nederland en alleen nog op doktersrecept te verkrijgen. Maar het is ook heel gemakkelijk om met een creditcard via Internet in Amerika te bestellen.
· Xenical: dit is volgens de site van dokter online een geneesmiddel tegen overgewicht. Het is een middel dat er voor zorgt dat er geen of zo min mogelijk vet wordt opgenomen in je lichaam. Het is bedoeld voor mensen met obesitas, dus mensen met een BMI van 30 of hoger. Je kunt deze pillen heel gemakkelijk via Internet bestellen, al zijn ze wel aan de dure kant. Je hebt 84 capsules voor maar liefst €107,52. Dit is een bedrag dat de meeste meisjes niet hebben, of er niet voor willen uitgeven. Misschien is dit dan wel weer een geluk.
· Lijnzaad: hoewel lijnzaad geen pil is, wordt het toch veel gebruikt door meisjes die aan anorexia nervosa leiden. Lijnzaad zou de stoelgang bevorderen en de eetlust enigszins remmen. Men is er al eeuwen achter dat lijnzaad goed voor de gezondheid is. Niemand zal dan ook raar opkijken als je lijnzaad mengt met je yoghurt ’s ochtends. Aanbevolen wordt om 2 theelepels per dag te nuttigen. Sommige pro ana meisjes eten bijna alleen maar lijnzaad, of dwingen zich na het eten van “verkeerd” voedsel, grote hoeveelheden lijnzaad tot zich te nemen.
Dus deze meisjes zijn niet alleen experts in het om de tuin leiden van familie en vrienden, maar ook in het voor de gek houden van zichzelf. Het laat zien op wat voor een doordachte manier ze de gehele dag met eten bezig, en welke moeite ze daar voor zullen doen.
Wat te doen aan een pro ana site.
Tja, de meningen zijn enorm verdeeld als het gaat om de pro ana sites en wat hier mee te doen. Moeten we ze verbieden zoals ze in Amerika doen, of staan we ze oogluikend toe, omdat we dan tenminste weten waar deze pro ana meisjes mee bezig zijn?
Ik ben van mening dat het allereerst belangrijk is om aandacht aan de meisjes zelf te besteden. Anorexia nervosa is ondanks de bekendheid van de ziekte nog steeds in een verdomhoekje geplaatst. Het is een ziekte die wordt ontkend. Niet alleen door de buitenwereld maar ook door de meisjes zelf. Onderling maken ze elkaar gek met hun extreem lage gewicht. Als je niet onder de 40 kilo grens komt, ben je geen echte ana. Terwijl veel meisjes weer langer zijn, of een zwaarder gestel hebben en de 40 kilo voor deze pro ana meisjes al niet “haalbaar” is, omdat ze dan simpelweg sterven.
Het is belangrijk om de taboes rond anorexia nervosa en de pro ana sites te doorbreken. Gelukkig gebeurt dit al door de media aandacht die er de laatste tijd aan wordt besteed. Maar doordat deze ziekte zich vooral voordoet bij pubermeisjes moet ook gekeken worden of er in de doelgroep niet meer aandacht aan besteed kan worden. Door er bijvoorbeeld tijdens biologielessen aandacht aan te besteden. De meisjes moeten inzien welke gevaren de pro ana sites met zich meebrengen.
Wat Amerika doet, het verbieden van deze sites, is geen optie. Ze komen steeds weer opnieuw terug. Voor elke site die je uit de lucht haalt, komen er tien weer terug. De meisjes zijn ontzettend inventief om namen te verzinnen die met anorexia nervosa en pro ana te maken hebben, maar die voor ieder willekeurig ander niet te herkennen zijn als een aan anorexia gerelateerde website.
Momenteel zijn er steeds meer sites en fora die, voordat je een pro ana site opent, een waarschuwing of disclamer laten zien. Dit is natuurlijk heel erg dubbel. Aan de ene kant wordt je gewaarschuwd niet naar een pro ana site te gaan omdat dit gevaar voor je gezondheid kan betekenen. Maar aan de andere kant wordt wel je nieuwsgierigheid gewekt. In het geval dat je vatbaar bent voor de zogehete pro ana propaganda, loop je kans door het bezoeken van een pro ana site, anorexia nervosa op te lopen. Maar het kan de meiden ook een spiegel voorhouden. Ze kunnen zo ontzettend schrikken van de magere lichamen die bij de thinspiration te vinden zijn, dat ze er op dat moment alles aan zullen doen om zo niet te worden.
Wat ook niet onbelangrijk is, is de ouders, verzorgers en omgeving van de meisjes waarschuwen en inlichten over de pro ana sites. De meisjes zijn als de dood dat hun ouders erachter komen dat ze op een pro ana site actief zijn. Er wordt niet voor niets op de site zelf benadrukt dat je vooral je Internet geschiedenis moet wissen.
Anti ana’s worden natuurlijk ook als vliegen op stroop aangetrokken door deze sites. Vaak staan de fora’s en weblogs vol met goedbedoelde adviezen, onbegrip en zelf hatelijke opmerkingen. Deze anti ana’s denken dat ze expert zijn in het oplossen en genezen van anorexia nervosa en zij vinden dat ze in hun recht staan om hun adviezen en ideeën over deze sites te spuien. Misschien zal een enkeling daadwerkelijk baat hebben bij de vooral negatieve reacties die te lezen zijn. Maar in de meeste gevallen werken deze opmerkingen averechts. Het geeft de meisjes alleen maar meer drang om door te gaan met wat ze doen. Het roept een gevoel op van: zie je wel, ze begrijpen ons niet. Wij hebben alleen maar elkaar. En dat is nu juist niet de bedoeling.
Zoals een van de voormalige anorexia patiënten al zei, is het inderdaad een goed idee om een hulpverlener van een gerenommeerde stichting of instelling aan te stellen om de pro ana sites af te gaan. Op deze manier kan er op een verantwoorde manier advies worden gegeven waar nodig. Maar ook een luisterend oor doet wonderen. Deze deskundige kan de meisjes doorverwijzen naar eventuele hulpverlening bij hen in de buurt. Alleen moet er voor gewaakt worden dat de hulpverlening gratis is. Momenteel vind je namelijk op Internet ook mirjam.nl. Dit is een online hulpverleningsinstituut dat naast een website een praktijk heeft in Amsterdam. Je mag je eerste vraag gratis stellen via Internet, maar daarna betaal je €50,- per sessie. Je kunt ook voor behandelingen van €250,- en €500,-. Dit slaat werkelijk nergens op. Ik begrijp dat een hulpverlener ook zijn geld moet verdienen, maar om dit te doen door misbruik te maken van meisjes die op dat moment in nood zitten, klopt gewoonweg niet.
Conclusie.
Een levensstijl, een nieuwe beste vriendin of een roep om hulp? De meisjes zien pro ana zelfs als nieuwe levensstijl, terwijl het in werkelijkheid de ziekte anorexia nervosa betreft. Ze zeggen wel bewust voor anorexia nervosa te kiezen, ze noemen het alleen niet zo. Door het ontwikkelen van een eetstoornis hebben ze eindelijk grip hebben op hun leven. Als ze het een ziekte gaan noemen, verliezen ze dat laatste beetje waar ze controle over hebben. Ze houden zichzelf en hun omgeving zo ontzettend voor de gek. Kijk mij, ik ben mooi en dun en voldoe aan het perfecte schoonheidsideaal van de westerse wereld. Dit is wat de maatschappij van mij als tienermeisje verwacht en ik gedraag me ernaar. Ze zien alleen niet dat ze hierin te ver gaan. Pro ana is een roep om hulp. Zij het wel onbewust. Onbewust zullen de meisjes aan willen geven dat ze met problemen kampen, maar er niet mee om kunnen gaan. Vandaar dat het zich uit in een eetstoornis. Ze doen het voortkomen als een bewuste keuze, terwijl het een overlevingsmechanisme van hun eigen geest is. Komen de problemen er niet op de ene manier uit, dan wel op een andere manier.
Of ana een nieuwe beste vriendin is? Tot op zekere hoogte. Het is goed dat de meisjes elkaar kunnen steunen en “lotgenoten” op Internet opzoeken. Maar ana is daarnaast ook hun ergste aartsvijand. Ana zegt hun immers die pillen te slikken, ana houdt hun immers die beelden voor van uitgemergelde lichamen, ana laat hun zelf denken dat ze obesitas hebben in plaats van anorexia nervosa.
Zoals al eerder gezegd is het verbieden van deze sites dus geen optie. Het doet immers ook goed. Het beste zou inderdaad zijn als er een deskundige bij komt die in de gaten kan houden wat er allemaal te lezen valt op deze sites en die hulp aan deze meisjes aan kan bieden. Want dat is wat ze nodig hebben, hulp. Een waarschuwing alleen volstaat helaas niet, het is tijd om in te zien wat er gebeurd op deze sites en er iets aan te doen.
[1] Voor de leesbaarheid van dit artikel, zal ik gebruik maken van de vrouwelijke aanduiding, maar hier kan dus ook de mannelijke vorm gelezen worden.
Toppunt van Burgerlijkheid
kletskoek
|
08 Februari 2007 | 17:41:52
Mijn moeder had laatst het idee opgevat: "Zullen we met kerst bij de chinees uit eten gaan?" Dat vind ik zo burgerlijk. Ik bedoel, de CHINEES, sorry mensen maar dat vind ik armelui eten. Kijk, vroegûh, toen ik nog klein was, hadden mijn ouders het niet super breed. En als we dan eens uit eten gingen was het bij de chinees, vandaar de associatie chinees - armelui. (Ter verduidelijking dat ik straks niet een hoop boze reacties op mijn dak krijg.) Maar ik vind dat al met al zo burgerlijk. Dat is hetzelfde als "uit eten" gaan bij de patatzaak oftewel een cafetaria of restaria. Waarom? Ik bel gewoon 0900-depatatzaak en ze bezorgen aan huis. Je gaat niet "uit eten" bij een patatzaak.
Nog zoiets, op je vrije zaterdag met half Nederland naar de IKEA. Ik snap dit niet. Wie kan mij dit uitleggen dat je op je vrije zaterdag met half Nederland zogenoemd "gezellig" bij de IKEA gaat shoppen. Mensen het is DRUK. Je kan je kont niet keren of een verliefd klef jong stelletje botst tegen je op, want ze hebben het te druk met naar kast Knåckerbröd met bijpassende hanglampen en zitkrukje in matching outfit te kijken. En het complete gezin met van die jankende en dreinende kids waar ik het al eerder over heb gehad zitten allemaal, maar dan ook echt allemaal in het restaurant te genieten van die oh zo overheerlijke zweedse gehaktballetjes. (Die waarschijnlijk ergens in een derde wereldland door arme kindertjes in elkaar gedraaid zijn) Want de ikea is politiek correct en zeer burgerlijk verantwoord.
Diezelfde mensen gaan natuurlijk op 2e kerstdag massaal naar de Piet Klercks, Mandemakers keukens en alle andere woonboulevards in Nederland. Ik ben nog steeds in de war. Ik snap er niets van. Je weet dat met jou ongeveer de gehele nederlandse werkende populatie met aanhang en, daar zijn ze weer, de kids met snottebellen aan hun neus, adhd buien en nu een ijsje willen, ook naar die boulevards gaan. Op elke andere willekeurige dag heb je tijd zatr om op je gemak rond te kijken, maar je besluit voetje voor voetje rond te schuivelen in een met pijlen aangegeven pad langs alle meubels. Tja, want zonder die pijlen zou je toch maar echt eens gaan verdwalen. Die zijn dus voor die overstresste medewerkers zodat ze alle klanten in de gaten kunnen houden. Via geheime videocamera's nemen ze op waar je iets langer dan 5 seconden naar kijkt en ineens "poef" staat daar een verkoper. Probeer daar maar eens af te komen. Is het je trouwens opgevallen dat ze er allemaal hetzelfde uitzien? Haar in de gel, eng witte tanden, zonnebankje gehad, strak in pak, bereid tot in je endeldarm te kruipen om het naar je zin te maken. Volgens mij worden die mensen gekloond dat kan niet anders.
Weet je er nog meer, laat het weten dan komt er geheid een vervolg.
Grrrrrrr, mannen!
Zo dat is duidelijk. Waarom, vraag ik mij weer eens af als ik alleen op een zaterdagavond thuis achter de computer zit, snappen mannen een hint niet.
Vind je iemand leuk dan vraag je hem of haar mee uit, toch?
Wat doe ik dan fout? Vertel eens, wie weet het wel. Hoe kun je de aandacht trekken van iemand die je leuk vind.
Natuurlijk stap ik niet op diegene af, "hé, vind je leuk"
Duh! durf ik niet. Hoe kun je dan wel een subtiele doch duidelijke hint afgeven die zegt "hé, vind je leuk"
Kijk, valentijnsdag komt eraan. IK HAAT VALENTIJNSDAG! dat is ook best duidelijk. Valentijnsdag is in mijn ogen een commercieel uitgebuitte feestdag waarbij de Jamin en Hallmark samenspannen in zoveel mogelijk verkopen.
Goh, misschien komt het wel doordat ik geen valentijn heb. Nooit gehad ook. Of je moet J. meetellen. Die heb ik een beetje op zijn hart getrapt. Maar mijn moeder was blij met die bos dure rozen die thuisbezorgd werden. Alsjeblieft mam, voor valentijnsdag, van je lieve dochter (tuurlijk).
Dit is al wel jaren geleden. Zat in de brugklas ofzo. Heb zelf ook eens een kaart weggeven aan een jongen.
Ik was helemaal idolaat van de jongen die in de muziekwinkel werkte. Had eindelijk de moed opgevat om hem aan te spreken en zijn adres te vragen."Mijn vriendin wil je een valentijnskaart sturen, mag ik je adres?" Jezus hoe oud was ik, 13 ofzo. Ik had een hele schattige kaart gekocht. En erop geschreven "niet van een vriendin, maar van mij" of zoiets dergelijks. Het leuke was, die jongen zat bij mij op school. Ik geloof dat ik een maand lang door de gehele bovenbouw ben uitgelachen.
Snappen jullie nu waarom ik valentijnsdag ook maar enigszins boycot? Krijg ook nooit kaarten. Zelfs niet anoniem. Nee, dit is geen uitnodiging om mij te bombaderen met kaarten en chocolade, alhoewel ik geen nee zeg tegen de chocola (ik hou niet van hazelnoten en drank in mijn chocolade).
Maar als iemand een tip heeft om een leuke jongen te laten weten dat je hem leuk vind? Help!!!
Mannen
humor
|
08 Januari 2007 | 22:49:44
Mannen,
wat is er mis met mannen. Laat ik het anders stellen, wat is er mis met de mannen waarop vrouwen vallen.
Hebben jullie net allemaal toevallig "Men in Trees" gekeken? Dan weet je wat ik bedoel.
Volgens de mannen daar leidden wij vrouwen aan het "Dirty Harry syndroom."
Vrouwen vallen op Dirty Harry's de stoere zwijgzame man met grote geweren, terwijl we eigen een Clint Eastwood willen, de man die Dirty Harry speelt. Namelijk een man die kan koken, huilen en vrouwenfilms kijkt.
Hoe komen ze op het idee dat we Clint Eastwood willen. Heeft iemand wel eens goed naar die man gekeken? Ik bedoel, in de film waarin hij samenspeelt met die aap, kun je het verschil tussen hem en de aap niet eens zien. Ik kan zo een rijtje mannen verzinnen die een stuk aantrekkelijker zijn op die leeftijd.
Sean Connery, mijn god, hoe ouder hij wordt, hoe knapper. Ze zeggen altijd mannen zijn net wijn, ze rijpen met de jaren. Nou deze man zeker en dat accent.
Maar ook jongere mannen, nou ja jong, Johnny Depp. Dat is nu een man waar ik van ga lekken!
Of wat dacht je van Michel, in de serie Nikita. Kijk hij is niet knap, maar die stem. Er is niemand die zwoeler Josephine door een telefoon kan krijgen. Je kunt me op dat moment opdweilen hoor.
Maar dat is allemaal onbereikbaar. Leuk om naar te kijken, te luisteren of bij te zwijmelen.
Helaas in real-life zijn alle mannen homo, bezet of hebben last van een of ander syndroom.
Zoals het Peter Pan syndroom. Ze willen niet opgroeien. Op hun 30ste nog steeds bij mams en paps in huis wonen, of op z'n minst je was daar nog draaien. Tot diep in de nacht met je vrienden doorhijsen. Alleen in het weekend, ja tuurlijk en in zo'n geval begint het weekend op woensdag al en eindigt dinsdag nacht. Ze kunnen zich niet binden, willen niet samenwonen, een relatie hebben of wat dan ook, maar ondertussen Kapitein Haak spelen door andere dames aan hun haakje te laten bungelen.
Mannen zijn ook alleen maar hoffelijk als het hun uit komt. Lees: ze kunnen er seks voor terugkrijgen.
Over seks gesproken de top 3 smoezen om geen condoom te gebruiken:
3: zodra ik een condoom omdoe, wordt tarzan, willempie, de keizer, etc. weer slap.
2: ik voel niets met een condoom om.
1: Ik ben allergisch voor condooms
Hallo! Zijn we stom ofzo, condooms heb je in verschillende maten, ze worden niet alleen van latex gemaakt en als je te weinig "voelt" moet je eens proberen om minder te rukken, scheelt een hoop!
Maar aan de andere kant zijn mannen ook weer goedgelovige sukkels. Er is weinig wat vrouwen niet gedaan krijgen van mannen door ze heel lief aan te kijken, net een knoopje extra openmaken, zwoele gebaren maken, hier en daar een knipoogje gebruiken of eventjes je haar losgooien.
En aan de andere kant zou het leven toch wel erg saai zijn zonder mannen. Stel je voor dan moeten we voortaan zelf kracht zetten om onze potten met augurken open te maken, schroeven aan te draaien en ikea kasten in elkaar te zetten.
Conclusie, we kunnen niet met, maar ook niet zonder elkaar leven.
Waarom...
kletskoek |
|
07 Januari 2007 | 14:31:21
Waarom sta ik altijd in de langzaamste rij bij de kassa? Je pakt de kortste, want die zie je snel bewegen. Je schat in hoeveel boodschappen mensen hebben en denkt die rij is voor mij. Natuurlijk op het moment dat jij in die rij staat gebeurd er wat. Het kassameisje heeft pauze en ruilt met een collega, de bon is op en moet verwisseld worden, haar scancode klopt niet en roept een collega op uit de winkel, de verpakking is kapot er moet dus een nieuwe komen, het wisselgeld klopt niet, ze is aan het bijkletsen met een "heel goede klant" of een van haar collega's en dat kan echt niet wachten tot de koffiepauze. Er is altijd wel wat, en het ergste is dat als je besluit een andere rij uit te kiezen, dat automatisch de langzaamste rij wordt en jouw oude rij ineens supersnel is. Op het moment dat jij dan namelijk eindelijk aan de beurt bent, de kassamiep van de oude rij al 5 minuten in haar neus zit te peuteren.
Waarom zijn alle leuke jongens of bezet of homo. Nee, serieus echt waar, denk ik weer een leuke jongen gespot te hebben, heb ik eindelijk de moed verzameld om hem mee uit te vragen dan blijkt hij ineens homo, waarom??? Of bezet nog erger. Ben ik dan gewoon traag dat al mijn vriendinnen de leukste jongens al ingepikt hebben? Of val ik gewoon op onbereikbaar. Serieus laat het me weten, kan ik er wat aan doen, en met mij duizenden andere vrouwen die last hebben van hetzelfde probleem.
Waarom laten ze altijd in de preview van een film de beste en leukste stukjes zien. Elke keer trap je er weer in. Oh leuke film, denk je dan, daar gaan we naartoe. Blijkt het beste uit de film al in de preview vertoont te zijn. Dag 7 euro voor een kaartje. Kijk is snap heus dat ze een film moeten promoten, maar de gehele film van anderhalf uur in anderhalve minuut? Maar nog steeds gaan we de film dan kijken.
Waarom word ik altijd 5 minuten voordat de wekker afgaat wakker. Zo irritant! Denk je nog uren te kunnen slapen, draai je jezelf om en dan gaat je wekker af. Zeer frustrerend. En op het moment dat je echt op tijd je bed uit moet lukt het niet. Ken je dat gevoel. Normaal kan je echt niet om 06.00 je bed uitkomen. Is het 05.30 lukt het prima, maar 06.00 niet, en dan heb je maar een half uurtje verschil. Waarom?
Waarom, als ik iets belangrijks moet onthouden en dit dus op mijn hand schrijf, of op een briefje, of even gauw in mijn agenda ik het niet meer weet. Kijk op je hand kun je geen hele verhalen kwijt dus dat wordt een afkorting. Zit ik uren lang mezelf proberen te pushen, wat was er ook al weer, geen idee, ik ben het kwijt. Totdat je wordt gebeld, en dus eindelijk erachter komt wat erop je hand staat geschreven. De kat naar buiten laten, bepaalde boodschappen meenemen voor iemand. Als je het vergeet, ga er maar vanuit dat je het voor een ander moest doen. Hetzelfde geld voor briefjes, of je raakt ze kwijt, of ze wassen mee en je kunt ze niet meer lezen, of je gooit ze weg, samen met nog een stapel briefjes waarvan je absoluut geen idee meer hebt wat erop stond of wat het moest betekenen. En dan je agenda. Ik schrijf altijd snel even wat op. Kan ik het niet meer terugvinden. Hoe vaak je ook aan het doorbladeren blijft. Je vindt alles pas terug als het te laat is.
En zo heb ik nog duizenden waarom's
Waarom gaat de deur van de schuur niet open als ik haast heb.
Waarom breekt mijn plastic tas kapot op het moment dat er eieren inzitten.
Waarom is er nooit plaats in het fietsenrek na 08.00 's ochtend bij het station.
Waarom staat er op koopavond na 21.00 een enorme rij bij de macdonalds.
En waarom sta ik dan weer achteraan bij die rij.
Waarom zit net dat bloesje dat je vandaag aan moest bij een belangrijke sollicitatie nog in de was.
Waarom bederven spullen in de koelkast net op het moment dat je ze wil gaan eten.
Waarom...
Waarom...
Waarom...
Ik hou van Filemon!!!
Ok, hoe valt dit nu weer te rijmen met feestdagen en kerst en who the f... is Filemon.
Filemon is die rare gast van spuiten en slikken. Ikzelf heb dat programma slechts een paar keer gezien. Hoewel eigenlijk vanuit een professioneel oogpunt ik vaker zou moeten kijken (studeer nml MWD, wil in de verslavingszorg gaan werken), draait mijn videorecorder momenteel al overuren. Maar das dus Filemon. Hij heb best een schattig bekkie. Verder schrijft hij wekelijks een column in de viva.
Sorry, ik weet het, dat is geen hoogstaande literatuur, maar je moet wat als je al je boeken al hebt gelezen en no money voor nieuwe. Het leven van een student is zwaar. Om terug te komen op zijn column dus, die ging deze week over zijn anti-december gevoel. Godzijdank is er nog iemand, net als ik, die ook een behoorlijke hekel heeft aan de feestdagen.
Volgens mij hebben dit veel meer mensen, maar die durven dit dus niet toe te geven uit angst een paria te worden. Waarom??? Gaan we toch met z'n allen paria zijn. Maar ik ben blij dat een "bn'er" (wat een afschuwelijk woord) dus eerlijk toe durft te geven een hekel te hebben aan kerst en oud&nieuw.
Kijk ik heb me al onder sinterklaas en de surprises uit weten te praten. Ik woon in Gouda en de rest verspreid in Brabant. Dus dat is voor mij te ver reizen elke keer en ik kan toevallig nooit als er wordt afgesproken. "Sorry nee, ik moet helaas werken, kan echt geen vrij krijgen, nee, ik val in voor een collega." Plus het feit dat jij uren en uren loopt te knutselen en bloed, zweet en tranen werkt aan je pakketje voor die alleraardigste oom. Met een gedicht erbij van twee kantjes. Jij kan tenslotte dichten dus de familie verwacht wat van je. Wat krijg je terug?...
Een blok beton met kippengaas. "Ja, je cadeau zit ergens in het midden, maar je mag geen gereedschap gebruiken hoor." En dan het gedicht erbij:
De sint zat eens te denken wat hij jou nou zou schenken
Mag ik een teiltje?
En dan kerst. Kijk de tijd voor kerst, als alles versiert is, vind ik super gezellig. Maar dan begint het. Huisvrouwen die ineens de visa van hun vent meekrijgen om cadeaus te kopen. Dit doen ze inclusief hun dubbele kinderwagen, loslopend kroost en verveelde vent die erachteraan sjokt. Natuurlijk komen ze tijdens het shoppen een vriendin tegen, ook met kinderwagen, kroost en vent, die ze al geen jaaaaaaaaaaaaaren heeft gezien. Dus wat doen we. We blokken het gangpad van een willekeurige winkel of winkelstraat en gaan uitgebreid zo'n beetje de laatste 10 jaar van je leven bespreken!!! Ondertussen rent kroost overal tussendoor, gluurt juist onder jouw pashokje als je in je ondergoed staat. Of loopt heerlijk voor je voeten terwijl je handen vol zijn. Wurg. En dan die drukte. Iedereen shopt alsof hun leven ervan afhangt. In die laatste paar weken moeten ze alles inhalen van het afgelopen jaar lijkt wel.
Wel eens bij een AH geweest de dag voor kerst?? NIET DOEN. GEVAARLIJK. Ik wilde alleen een pak melk hebben. Was toevallig op. En bedankt, tegen 10 mensen aangebotst, 5 winkelwagens over mijn tenen heen gereden. Iedereen keek chagrijnig en gemiddelde wachttijd 3 kwartier, zonder irritant deuntje maar met gekakel. Een kippenhok vol hitsige hennen zou jaloers zijn.
Met kerst vreet je jezelf vol aan dingen die je een normaal niet eens zou overwegen. Je bent verplicht om bij je familie te zitten, leuk als ze aardig en gezellig zijn. Natuurlijk de mijne net weer niet. Ook verplicht: "geweldige cadeautjes van 5 euro" zoeken. Wel eens geprobeerd? Sinds de euro bestaan er geen "geweldige cadeautjes van 5 euro" meer, die zijn opgelost in het niets, of nu 25 euro geworden. En na de kerst zit je opgescheept met die "geweldige cadeautjes van 5 euro" die je van andere hebt gehad, waar je dus geen drol aan hebt omdat ze niet geweldig zijn. Zit je volgevreten, onder de puisten en 5 kilo zwaarder. Zalig kerstfeest hoor.
En dan oud en nieuw. Waarom, in godsnaam, kopen we voor 65 miljoen euro aan vuurwerk en binnen 3 uur staat alles in de fik. Waarom is dat? En normaal ben je altijd wakker tot een uur of 2 ´s nachts en nu heb je er moeite mee om tot 12 uur op te blijven. Oliebollen, appelflappen en champagne zijn niet lekker. Die 20 miljoen in de staatsloterij win je toch nooit. Er is niets leuk op tv. Knallende kurken wordt hevig overschat.
En ik? Ik duik volgend jaar december de gehele maand mijn bed in, of ik ga overwinteren ergens waar ze geen sinterklaas, kerst en oud en nieuw vieren.
Filemon, ga je mee?
Ik voel me als Bridget Jones,
sigaretten gerookt: 0 ben al een aantal weken gestopt!!!
Drank: teveel op oud jaars avond.
Gewicht: ... laten we het daar maar niet over hebben.
Vriendjes: ??? weet niet waar ze gebleven zijn. (op z'n brabants gezegd, kei single dus)
Cola light: Gezien de lege flessen is het een wonder dat ik niet opstijg van al dat koolzuur.
Dus met goede voornemens het jaar in. Roken ben ik al mee gestopt. Afvallen ben ik ook al een soort van mee bezig. Drinken doe ik niet zo veel, dus dat kunnen we op gaan voeren als goed voornemen. Ach ja, stoppen met cola light! serieuze verslaving, cola light. Ben als serieus aan het minderen. Maar dan gaat er net als gister weer een anderhalve literfles op één avond doorheen, net als een pizza en stokbrood met kruidenboter. Zooooooooooo slecht maar oh zo lekker. Was al weer een aantal weken gelden. Maar dat krijg je met dieëten. En de pizza was overheerlijk. Dus vandaag weer aan de worteltjes, en vanmiddag al gezwommen, wel 20 baantjes!!! Ben zo trots op mezelf. Maar goede voornemens, daar was ik gebleven. Deze blog bijhouden vindt ik wel een goede. Ik heb namelijk last van teveel hersenspinsels en kan die niet kwijt. Ja tegen mijn ratten, maar die babbelen helaas niet terug. Vandaar dus deze weblog. Ik ben ontzettend slecht in het bijhouden van dagboeken, dus we zien wel of dit lukt.
Nu even wat over mezelf misschien?
zo boeiend ben ik niet, maar de rest die dit leest wil het misschien wel weten.
Ik ben dus Queen Mendy a.k.a. DarthTvAddict. Momenteel zit ik in mijn afstudeerjaar van maatschappelijk werk en dienstverlening. Daarnaast geef ik als onderwijsassistent les aan eerste jaars mwd, zo'n 1x in de twee weken.
Ik lees me suf aan fantasy boeken. Het is zelfs zo erg dat ik niet alles in huis kwijt kan. Er staan nog boeken bij mijn moeder en mijn eigen boekenkasten raken alweer overvol. Verder houd ik me bezig zo'n kwartiertje per dag met neopets. Ik vind er geen drol aan, maar het is wel verslavend. De tv is ook zo'n verslaving, vandaar de naam tvaddict. Ik heb altijd een rijtje serieus en programma's dat ik volg. Mijn videorecorder van plus minus 10 jaar oud draait dan ook nog steeds overuren. Momenteel kijk ik Gilmore girls, extreem home make-over, bones, die nieuwe serie over het wilde westen die gister zou beginnen volgens de programma gids, maar dus a.s. zondag begint (ggrrr), medium, en alles wat zo'n beetje voorbij komt tijdens het zappen. Heerlijk in je eentje controlle hebben over de afstands bediening.
Zoals ik al eerder vertelde heb ik momenteel drie ratten. Giles van 2, die morgen geopereerd wordt aan een tumor, en Amaury en Aifa, twee zusjes van net een jaar (29 dec) Ik leef voor die beesten echt waar, mijn portemonnee ook, maar das wat anders.
Momenteel werk ik 2 uurtjes in een winkel die onderdelen verkoopt voor elektrische apparaten, en donderdag heb ik een sollicitatiegesprek bij een winkel die debieltjes verkoopt. Lekker boeiend maar ik kan daar meer uren maken en ook zijn de tijden makkelijker.
Jeetje ik heb al veel geschreven en er zit nog zo veel in mijn hoofd. Dat komt er wel een andere keer uit.
Dikke kus, Queen Mendy
|
|
|
|
|
